waw rupaye dah 4 bulan aku duduk kat uitm ni..hahaha..memang sedih gila kenepa la tak de kawan ramai macam kawan yang dapat sambung belajar yang lain...balik-balik muka yang sama je aku tengak..aduh hai nasib la katakan,perangaipon sama je aku tgak,nasib lagi..
rasa bosan pulak hidup macam ni..tapi tak de la bosan tahap gaban sangat walaupon boleh la..masa kecik-kecik dulu mak ayah selalu cakap kita kalau nak belajar biar sampai kita gila buku..ha ngeri ye dengar tapi betul cakap mak ngan ayah la..
kalau la aku belajar macam mana kawan aku belajar sekarang ni mesti aku jadi macam diorang ..amik medic..peguam syariah..haaa...nasi dah jadi bubur...tapi tak pe peluang nak gelar doktor masih ada...
tapi kenapa kalau kita renungkan masa kita kecil cita-cita kita makin kecil makin hebat..nak cerita sikit la cita-cita ku masa kecil...
sanak nak jadi dokter...saya nak jadi angkasawan,dan saya nak jadi penjual kereta mewah...makna ye razif ada tida pilihan kan..pilih je mana satu..tapi kalau tengak sekarang ni kan peluang nak jadi dokter masih ada....tipis...
Peluang nak jadi angkasawan masih ada untuk orang lain dan bukan aku yang penting...
Dan peluang nak jadi kaya dengan jual kereta mewah masih terbuka luas memandangkan aku suka berniaga...ha tahu-tahu la kalau aku berniaga...harga lagi mahal la...nak kaya lebih dari orang.haha..
balik pada cerita asal tadi...kalau makin kecil makin besar cita-cita kita dan kalau kita besar,makin besar ke kecil lagi..haha...pikir la sendiri..tapi kan bagi razif kalau kita tak nak belajar jangan kita habiskan duit ayah kita..sebab kita belajar ni dengan harapan ibu bapa...tapi lain kalau kita ada niat nak belajar tapi kita leka atau terlalu seronok sebab dapat belajar....tak pe kesedaran ni akan timbul dengan sendiri...
Ha...teringat dekat kawan-kawan yang nakal dan agak malas nak belajar..
Razif ada ramai kawan yang tak minat untuk belajar..tujuan cakap ni bukan lah nak mengata atau menaibkan si dia...tapi kita mesti pandailah nak bahagikan minat kita..kalau kita terus belajar benda yang tak minat...memang tak la kan
tapi kalu kita mula cakap kat keluarga yang kita tak minat nak belajar apa agakye riaksi mereka..marah..sudah pasti..Tapi peranan keluarga pada masa ni memang sangat penting sebab keluarga harus menjadi pembimbimg yang terbaik la...cuba cari artenatif lain bagi budak tu sambung belajar...pusat kemahiran..giat mara..banyak lagi...jadi mainkan peranan...jangan hiraukan dengan pandangan sekeliling..
kalau gosip...lipas pon boleh bercakap dan yang pekak boleh baik dengan sendiri..fitrah manusia..haha
just nak kongsikan sikit pandangan...tapi ramai yang berjaya dengan sekadar pusat latihan sahaja...
Banduan boleh jual nasi ayam jadi kaya..kenapa pulak tak kita jadi macam tu...bukan suruh jadi pesalah..amik yang baik pada diri dia...nak berubah..itu yang penting sekali...bukan nak menunjuk..
ok la...sakit mata la pulak dah la melalut dalm blog ni sampai 3.58 pagi...banyak lagi nak tulis ni...tak pe la..nasihat sikit-sikit je la...tapi tip yang paling bagus...cuba fikir sendiri...hahah